Door Apendix

Common - Like Water For Chocolate

Geschreven door Apendix - 30-01-2002

Een CD die volgens mij een beetje over het hoofd is gezien de afgelopen tijd is dit meesterwerkje van Common en consorten. De naam Common heeft natuurlijk geen uitleg nodig. Alles wat deze man doet, doet ie goed. Ooit wel es een wacke drop van Common gehoord? Juist ja. CD’s als ‘Can I Borrow A Dollar?’, ‘Resurrection’ en ‘One Day It’ll All Make Sense’ hebben geen verdere uitleg nodig lijkt mij (wat een meesterwerken!), maar deze CD is toch nog een beetje in de anonimiteit gebleven. Snel effe iets aan veranderen dus.
We beginnen maar gewoon bij het begin (ohja? jaah!). Het eerste nummer wat we tegenkomen heet “Time Travellin’”. Dit nummer is gemaakt ter nagedachtenis aan ene Fela. Een huilend saxofoontje en een trieste vrouwenstem (Vinia Mojica, vooral bekend van nummers met Mos Def) geven dit nummer ook echt zo’n ‘dr is er een dood’ gevoel. Na 2 minuten intro begint Common met rappen op een up-tempo beat. Hij klinkt een beetje alsof hij door een telefoon praat, maar ik vond het wel wat hebben. Lyrics zijn masterlijk, echt. Hij rapt over hoe hij op de straten met haar omging en meer van dat soort spul, en de flow zit ook heel goed in elkaar. Aan het einde van het nummer zit nog een relaxt jazzmelodietje, dus het loont de moeite om de hele 6:37 af te luisteren.
Dan gaat het verder met “Heat”. Een lekkere up-tempo beat met een heerlijk gitaarpingeltje er doorheen. Diepe shit van Common, flowt weer als een gek, weinig uitleg nodig. “Coldblooded” is weer heel relaxt geproduceerd, met zo’n zelfde soort gitaarmelodietje als in Heat, alleen de beat is meer laid back wat het een echt soulgevoel geeft. Ook de saxofoon draagt bij aan dit gevoel. Common praat over hoe hij de rapgame binnenkwam, hij blijft op zijn hoge niveau met de vele metaforen en achterliggende gedachten en blabla, de man is geniaal. Soms is ie gewoon niet meer te volgen, ben je aan het nadenken over wat hij nou eigenlijk allemaal gezegd heeft en blijft hij moeilijke vergelijkingen en diepe gevoelens droppen. “Dooinit” heeft een veel vrolijker beat dan de eerste paar nummers, met een typische soulbeat waarop D’Angelo net zo goed het nummer had kunnen vullen. Het refreintje van dit nummer is echt heel dope, het heeft dagen in mijn hoofd rondgespookt. De spit van Common is natuurlijk dope.
Dan een nummer wat velen wel zullen kennen, “The Light”. Een geniaal liefdesverhaal van Common, met zo’n liefdesbrief zou hij ieder meisje kunnen krijgen die hij zou willen. Check: ‘If Heaven had a height you would be that tall’ en ‘Granted we known each other for some time, it don’t take a whole day to recognize sunshine’. En zo zijn er nog veel meer van dit soort geniale lines, misschien het dopeste liefdesnummer wat ik ken. De beat is zeker vetjes, een pianootje houdt het tempo erin en het klinkt gewoon goed in de oren, maar zo’n lyric verdient eigenlijk ook een beat van hetzelfde niveau, en dat vond ik een beetje tegenvallen. Dan komen we bij “Funky For You”. DAMN! De titel zegt het al, wat een superfunky beat! Naar mijn mening makkelijk de beste van het album, en een van de beste soul/hiphop beats die ik ooit heb gehoord. Als ik hem zou uit moeten leggen….GOD pt 3 van Mobb Deep, alleen dan in een soulvorm. Ik heb wel een beetje het idee dat dit een freestyle is van Common, de lyrics zijn zeker niet van het niveau wat hij normaal haalt en hij herhaalt vrij veel zinnen, maar zijn flow klinkt gewoon relaxt en daar gaat het in dit nummer eigenlijk allemaal om. Zoals in het refreintje van dit nummer al gezegd wordt: As long as it’s funky, allright, okay. Het laatste minuutje van dit nummer wordt gevuld met een switch in de beat naar een slomer tempo en Bilal en Jill Scott zingen er nog wat overheen, niet echt mijn ding maar het klonk wel aardig.
Nummer 7, “The Questions”, heeft een guest appearance van Mos Def. Oei dat belooft wat, Common en Mos Def op een nummer! De beat is weer lekker funky en wordt het hele nummer begeleidt door een dope synthesizergeluidje wat ik even niet kan plaatsen. Zoals de titel al aangeeft stellen Common en Mos Def het hele nummer door allemaal vragen, leuk gevonden maar ik had toch eigenlijk gehoopt op een gewone spit van allebei, maar er zaten wel leuke dingen tussen. Mos Def: ‘Why do I need ID to get ID?’. En zo gaat het het hele nummer eigenlijk door. Maar ik digte deze zeker wel.
Dan een beetje vreemd nummer, “Time Travellin’ Reprise”. Een instrumentaal nummer dat ik eigenlijk helemaal niet digte. Snel door naar nummer 9 want jawel, geproduceerd door DJ Premier! “The 6th Sense” kent natuurlijk iedereen. Een geniale productie van DJ Premier en een geniale spit van Common, tel dat bij elkaar op en je hebt een dubbel geniaal nummer. En hoewel (bijna) alle nummers van deze CD op een geniaal niveau zitten, steekt deze er dan toch nog bovenuit. Leuk om te vermelden, de stem op de achtergrond is Bilal. Aan het einde van het nummer heb je nog een leuk gesprek van Common tegen een bewonderaarster, hele vette skit. Yo, wat een heerlijke beat komt er opeens weer uit mijn speakers! “A Film Called (Pimp)” heeft zo’n echt hele slome ‘Headnodder’. Hele originele lyrics van Common en MC Lyte, en Bilal doet het refrein weer. Het nummer gaat over Common, de pimp, en MC Lyte, de hoer. Common probeert haar te overtuigen mee te komen met hem naar zijn hoerenhuis, er zitten hier echt hele klassieke lines tussen, van allebei! Op een gegeven moment zegt ze zelfs dat hij juist met haar zou moeten meekomen, omdat ze wel houdt van een beetje creatieve mannen. De clue moeten jullie zelf maar luisteren (hehe). Is zeker dope! “Nag Champa” heeft een heel ernstig laid back beat, deed me erg denken aan ‘Memories Live’ van Reflection Eternal. Deze vond ik alleen nog een stukkie beter, vooral door dat hoge gitaartje wat er soms opeens doorheen komt. Weer een erg dope refreintje, en Common dropt weer ware woorden. Deze was heel diep: ‘Times are, we still close, I rhyme far, away’.
“The Lonius” is een nummer dat Common samen met Slum Village heeft gedaan. De beat vond ik vrij saai, deed me niet echt veel en ook de spits van Slum Village waren beneden niveau. Ook Common dropt beneden zijn normale niveau, dus dit nummer had van mij weggelaten mogen worden, het haalt gewoon de CD naar beneden. Er zat een stukje tussen (ik weet niet wie wie is bij Slum Village, dus kan ook niet aangeven welk stukje) dat dope lyrics had, maar dat was het dan ook. Met “Payback Is A Grandmother” komt er opeens een verandering in stijl. Tot nu toe waren alle beats in een soulstijl, maar deze wijkt daar van af. Een beetje een duistere beat waar Common dope overheen flowt. In het begin digte ik deze track niet echt, maar na vaker luisteren werd hij steeds doper. Daarna komt “Geto Heaven Remix” met Macy Gray. Weer een van de hitsongs van het album wat je nog steeds wel eens ziet langskomen op MTV/TMF. Een heel relaxte up-tempo beat (pianootje houdt het tempo er weer lekker in) en vooral het fluitje wat er steeds doorheen komt geeft het echt een hemels tintje. En de lyrics van Common zijn echt weer van mad hoog niveau, hij flowt echt heel ernstig dope, gewoon een van de dopere songs van het album. De break na 3 minuten in het nummer is ook masterlijk, hoe Common er daarna weer in komt zetten! ‘This music is so much bigger than me, as far as happy, it’s like a trigger to me, dealin with crab rappers, groupie broads, record execs at times it do be hard’.
Damn, de beat van “A Song For Assata” is weer master! Zelfde stijl als Nag Champa, met nu een huilend viooltje wat er soms prachtig doorheen komt zetten. Daar hoort natuurlijk ook weer een dope spit van Common bij, en die levert hij ook gewoon. Met Assata wordt Assata Shakur bedoeld, de moeder van Tupac. Het verhaal gaat dan ook over het geweld op straat en hoe een onschuldig meisje daar betrokken bij raakt. Geniaal beschreven weer door Common, vooral deze moet ik even quoten: ‘There were lights and sirens, gunshots firin, cover your eyes as I describe a scene so violent, seemed like a bad dream, she laid in a blood puddle, blood bubbled in her chest, cold air brushed against open flesh, no room to rest, pain consumed each breath’. Damn, ik denk dat ik een schietpartij nooit mooier verwoord heb gezien als dit. Aan het einde hoor je Assata zelfs nog even praten. In “Pops Rap III” praat Pops over de hiphopwereld over een relaxte jazzy beat, verder weinig over te vertellen.
En dat was hem dan, Common heeft met deze CD na de drie vorige wederom een meesterwerk afgeleverd en bewijst daarmee gewoon de beste artiest te zijn die er in de wereld van hiphop rondloopt, en ik denk niet dat er buiten de hiphopwereld nog iemand rondloopt die lyrics zo mooi kan verwoorden. Dus dikke props voor Com omdat hij mij weer zo diep heeft kunnen raken en laten we hopen dat er nog veel van hem komen gaat! Ow, was ik nog bijna vergeten te vermelden wie de producties heeft verzorgd. “The 6th Sense” was dus van DJ Premier, “Pops Rap III” was van Karriem Riggins en de rest van de nummers kwamen allemaal van de handen van de “Soulquarians” (D’Angelo, Jay Dee, ?uestlove, James Poyser en Kelo). Door de kleine schoonheidsfoutjes net geen perfecte score, maar het kwam er wel heel dicht bij in de buurt.

Aantal tracks: 16
Speelduur: 78 minuten
Beste track: Ik twijfel zwaar tussen The 6th Sense en A Song For Assata, maar ik ga toch voor de laatste.
Rating: 10-

Terug

Control Panel
Inloggen
Nog geen lid? Meld je dan hier aan!
Laatste Reacties
Zoeken
Zoeken
Geavanceerd zoeken.