Door Apendix

Da Beatminerz - Brace 4 Impak

Geschreven door Apendix - 30-01-2002

De Beatminerz hebben weinig introductie nodig, al jarenlang zijn de broertjes Mr.Walt en Evil Dee een begrip in de hiphopwereld. Wie ze gezien heeft op Planet Rock weet wat voor gasten het zijn, behoorlijk ziek in hun kop maar ze kennen hun vak. Er zijn echter nog drie leden die meehelpen met het vervaardigen van de beats en het DJ-gedeelte: Baby Paul, Rich Blak en Chocolate Ty. Als ik zo naar de achterkant van het CD-hoesje kijk, krijg ik meteen al gemengde gevoelens over deze CD. Het productie gedeelte maak ik me niet zo druk om, maar er staan, net als met Hi-Tek’s album het geval was, teveel rappers tussen die weinig speciaals kunnen toevoegen aan een track. Naja, je weet maar nooit natuurlijk, misschien hebben ze wel een slok van Jomanda’s ingestraalde water gehad en droppen ze gewoon de dopeste shit die ze ooit hebben gemaakt op deze CD, we gaan het zien.
Het begint met een kleine intro die meteen gevolgd wordt door de eerste track, “Live&Direct/Brace 4 Impak”. Er komt een keiharde beat inzetten met een supersampletje van een synthesizer die de hele beat verandert in een soort van mentale aanval op de hersenen. Lord Tariq dropt zijn lyrics als eerste en ript de mic 100%. Royce Da 5’9 doet daarna hetzelfde, een heerlijke banger in ieder geval om het album mee te openen. Met “Devastatin’__That’s Us!” komt er een lekker ruige beat inzetten. Lord Have Mercy ript de mic, gevolgd door een irritant refreintje. Black Moon komt daarna een niveautje lager, maar alsnog een dope spit. Om de track goed af te sluiten spit Lord Have Mercy er nog een afsluiter achteraan, maar die is een stuk minder dan zijn eerste spit. Het is wel een aardig nummer, maar vooral door het irritante refreintje gaat mijn hand toch verdacht snel richting de skiptoets. Met “Hell Yeah, Oh Yeah” komt er in ieder geval een hele dope beat inzetten. De drums doen me erg denken aan Uzi (Pinky Ringz), alleen de bassline ligt net iets anders en er is een heel grappig synthsampletje gebruikt om de beat te begeleiden. Echt een hele dope beat, alleen wat ik dus al voorspeld had, Billy Flames (wie dat dan ook mag zijn) komt zwaar beneden het niveau van de beat en dat haalt de track een beetje naar beneden, das jammer. Oei, dan komt er een nummer die zeker in aanmerking gaat komen voor beste track. “Hustler’s Theme” heeft echt een heerlijk relaxte laid back beat waar je gewoon een dikke op moet smoken en moet luisteren naar wat The Last Emperor allemaal te vertellen heeft. Vooral het orgelsampletje wat erin is gebruikt geeft de beat net die diepgang die het nodig heeft. Heerlijke track dit, verder weinig over te vertellen. “Bentley’s & Bitches” begint met een duister Gangstarr-achtig geluidje tot plots de beat erin komt bangen. Weer zo’n typische ruige Beatminerz beat waarover Jayo Felony en Ras Kass de mic volledig rippen. Ze flowen masterlijk over deze beat en gaan helemaal mee met de agressieve stijl. Zo wil ik ze horen! Zelfs het refreintje was te doen bij deze! Dan een nummer met hoog gerespect-eerde producer Diamond aan de mic, “Best At That”. Waarom doen ze dat toch altijd? Evil Dee en Mr.Walt leveren een lekkere funky beat, helemaal in tempo gehouden door een nog funkyer gitaarsampletje, en dan laat je iemand als Diamond er overheen spitten…. GVD! Over zo’n beat wil ik Canibus, Planet Asia, Common, Slug of whoever horen, maar niet Diamond! Laat die gast gewoon lekker z’n beats maken en met zijn gore poten van de heilige mic afblijven! Dik respect naar Diamond, daar niet van, alleen als je pro-ducer bent en je kan niet met de mic omgaan moet je er ook niet aan beginne Maar door naar nummer 7 dus, “Extreme Situation”, met Cocoa Brovas en de Blackhearted Skavangers. Op een laid back battle beat spitten ze allemaal hun rijmpjes, en het klinkt zeker goed. De een is natuurlijk wat beter dan de ander, maar over het algemeen halen ze een behoorlijk hoog niveau. Dan een nummer dat ik niet echt digte, “Open” met Caron Wheeler die begint met wat gezang, en daarna wederom een dope producer die de mic oppakt, Pete Rock deze keer. De beat klonk gewoon veel te soft, een beetje te sentimenteel en Pete Rock bakt er in ieder geval meer van als Diamond, maar tis nog steeds aangebakken spul. Na 5 minuten komt er nog een andere beat inzetten waarop Pete Rock wat shouts geeft, maar niks spe-ciaals. Dan een nummer met Flipmode Squad en Vinia Mojica voor het meer vocale gedeelte, “Take That”. De beat klonk me meteen wel goed in de oren, weer de ruige chaotische Beatminerz stijl, en alle members van de Flipmode Squad droppen hun lyrics meer dan voldoende, met toch Busta als standout. Helemaal aan het einde hoor je nog even een klein stukje van een on-gebruikte Beatminerz beat, damn die had ik ook wel gebruikt willen horen op het album. Op het volgende nummer, “Drama”, flowen de jongens van Shadez of Brooklyn in ieder geval wel goed over een beat waar weer een aardig gitaarsampletje overheen is gelegd. Zoals bij nummer drie, ‘Hell Yeah, Oh Yeah’, al duidelijk was zijn het geen lyrische talenten, maar op deze track komen ze er aardig vanaf. Kijk eens aan, “The Anti-Love Movement” heeft Talib Kweli over een Beatminerz beat. Mag ik toch wel veel van verwachten! De beat is serieus heel goed, het heeft een beetje een jazzy gevoel en doet de flow van Talib alleen maar goed en ook het gezing van Total klinkt dope. Het onderwerp wat in dit nummer wordt aangesneden doet wel erg R&B aan, maar Talib spit het op zijn eigen manier en maakt dit nummer tot een van de pareltjes van de CD. Dit nummer is gewoon lekker uitgezakt op de bank zitten en je hoofd op en neer boppen, niks meer en niks minder. Ai, weer een lekker agressieve beat op het volgende nummer, “How We Ride”. Eigenlijk een heel simpele beat, de drums houden het tempo en er zit een bassline achter die het allemaal tot een melodieus geheel houdt, maar het is juist dat simpele die deze beat zo goed maakt. Tussendoor zit hier en daar een trompetje en een pianootje, maar voor de rest is het echt strait drums & bass. Heather B. spit jammergenoeg een wacke lyric, en film/rapster Freddie Foxxx flowt wel lekker over de beat heen. Hij viel me echt 100% mee, ik had vooral na die spit van Heather B. niet zoveel verwacht van hem, maar hij brengt echt een heel goede spit! OW wat een heerlijke beat komt er dan opeens weer! Ik zou het bijna de ultieme headnodder willen noemen, vooral als de beat er net in komt zetten kan je je kop niet stilhouden. De titel van het nummer, “Shut Da Fuck Up”, wordt er eerst prachtig doorheen ge-scratcht, tot Apani B.Fly de mic komt bedienen. Ja wat moet je dan zeggen, er loopt toch nog vrouwelijk talent rond in de hiphopwereld. Ze flowt gewoon lekker, heeft goede lines afgewisseld door wel wat wacke, maar die zien we maar even over het hoofd. Ook de tweede vrouwelijke MC op dit nummer, Jean Grae (What What), doet haar dingetje op een aardig niveau, alleen Apani is toch duidelijk de betere van de twee. Dan komt “Thug Love”. Yo, een nummer met Naughty By Nature, de mad flowende legende met tracks als Hiphop Hooray, OPP en Craziest op hun naam. Er zit een heel bekend trompetsampletje in deze track, kan er alleen effe niet opkomen waarvan. Jammer, maar ik kon deze track niet helemaal diggen. NBN dropt aardige lyrics en komt gewoon dope, alleen de beat ging me snel vervelen. Het sampletje blijft zich maar herhalen en wordt op een gegeven moment irritant en dat verpest de flow van NBN een beetje.Jaah! Wat een lekkere beat om gewoon rustig op te chillen komt er dan ineens! “Let’s Talk About It” heeft in ieder geval een dope gevoelige beat, met veel strings erin en een tragische vrouwenstem om het sentimentele gevoel te versterken. Dit gaat dus duidelijk over de gevallen hiphopbroeders en zusters, gerapt door Krum-bsnatcha. hij dropt een aardige lyric, alleen zo erg diepgaand is het allemaal niet. Maar de beat maakt alles van dit nummer goed. En dan zijn we weer bij het laatste nummer, “Ghetto 2 Ghetto”. De beat is lekker opzwepend, en Tefelar en Cordell flowen er relaxt overheen. Gewoon een lekkere funky afsluiter dit, die er in ieder geval voor zorgt dat ik met een goed gevoel het CD’tje weer uit de speler haal. Dit album was eigenlijk precies wat ik ver- wacht had en zit met dezelfde mankementen als Hi-Tek’s solo ook vertoonde. Veel rappers halen gewoon het niveau van de beat niet, wat het album uit balans haalt. Er zitten natuurlijk ook hele grote lichtpunten in dit album, maar minder dan ik gehoopt had. Da Beatminerz worden vooral in de underground zwaar gerespecteerd, dus waarom dan niet gewoon rappers als Planet Asia, Cannibal Ox, J-Zone, Cage enzovoorts in plaats van lokkertjes als Diamond en Pete Rock? Erg jammer, laten we nu maar hopen dat de volgende solo’s van goede producers gevuld zijn met alleen maar geskillde rappers.........

Aantal tracks: 16
Speelduur: 68 minuten
Beste track: Hustler’s Theme
Rating: 7+

Terug

Control Panel
Inloggen
Nog geen lid? Meld je dan hier aan!
Laatste Reacties
Zoeken
Zoeken
Geavanceerd zoeken.