Door Unknown

Danger Mouse and Jemini - Ghetto Pop Life

De douche vertikt het halverwege mn veel te vroeg in geplande wasbeurt om nog meer warm water uit te spuwen. Vervolgens baan ik me een weg door de koude herfst regen om een dik kwartier te wachten op de propvolle bus. Twee treinen te laat zit ik in een coupe met twee dikke negerinnen die een discussie voeren over wie er nou lekkerder is, Ja Rule of toch maar Nelly, en een drie jaar oud kind tegenover mij vind het nodig het op een huilen te zetten omdat hij zichzelf zojuist van bilnaad tot het beginsel van zijn nekje volgescheten heeft. De vlijmscherpe onmiskenbare geur van kinderkeutels vult de trein. Vol kotsneigingen sjok ik naar school, om te horen te krijgen dat de les verzet is en dat ik dus zojuist anderhalf uur voor jan lul gereisd heb. En toch was dit een geweldige maandagmorgen.. waarom zou je je afvragen.. nou, gedurende al die spannende avonturen had ik Ghetto Pop Life op mijn minidiscje staan!

Acht jaar nadat Jemini The Gifted One, de mc van het stel, zijn eerste 12 inch dropde (Brooklyn Kids / Funk Soul Sensation), ziet zijn volgende muzikale presentje aan ons hip hoppers pas het daglicht. Dan vraag je je toch af wat die knakker die acht jaar uitgevreten heeft.. ik hou het er op dat hij een zoektocht heeft ondernomen naar een van de dopeste onbekende producers die er is. En, jongens jongens, die heeft hij absoluut gevonden. Want wat Ghetto Pop Life zo onmiskenbaar ill maakt zijn zonder meer de producties van Danger Mouse.

Op de eerste single van de plaat, ´What You Want´, wordt al meteen duidelijk dat deze beatbakker, vernoemd naar een 80s cartoon, zijn vak verstaat. Vage strings, een kerk koor en een collectie aan funky samples zorgen voor een onwaarschijnlijk, doch ongehoord, dope geheel. Ook het diggen naar de betere snares en dergelijke valt wel aan deze muis over te laten, want over het hele album hangt een perfecte atmosfeer van interactie tussen ritme, samples en dergelijke (props naar mezelf, voor zo moeilijk lullen over simpelweg tering dope boom bap beats). Owjah, dan zit er natuurlijk ook nog een mc over die beat te lallen. Om even heel eerlijk te zijn, lyrisch is Jemini niet zo gifted als hij ons allemaal wil doen geloven. Het flowt allemaal erg lekker, dat mag ook wel op zo´n beats, ook met zingerige gedoe kan hij leuk overweg, z´n stem licht fijn in het gehoor, maar qua inhoud is het niet echt verbijsterend. Eigenlijk hoeft dat ook allemaal niet, op instrumentale pareltjes als deze klinkt Jemini z´n gebrag en geboast gewoon ontzettend tof.

Vergelijkbare party anthems a la ´What You Want´ zijn ´Omega Supreme´, ´The Only One´ (met een geweldig toepasselijk hoog stemmetje sample (domme benaming, maar hoe noem je ze anders?) en catchy J-j-j-j-j-eminiii gebleer) en ´Take Care Of Bussiness´ (met Captain Backslap, beter bekend als J-Zone). Toen ik een featuring van Tha Liks op de tracklist.. uhm.. achterkant van het cd hoesje zag staan verwachtte ik een dope alcoholistisch party nummer. Maar helaas ´What U Sittin On´ blijkt de enigste track te zijn waar ik Danger Mouse z´n productie absoluut niet voel. En als de beat niet dope genoeg is, ga je je ook al gauw genoeg ergeren op lyrische tekortkomingen van de mcs die er overheen raaskallen. Het enige skip nummer op de cd dus. Erg jammer..

´That Brooklyn Shit´ gaat gek genoeg niet over Queens. Aardig nummer. Wederom een leuke featuring vinden we op het extreem catchy party nummer ´Copy Cats´ in de vorm van Prince Po (Organized Konfusion). Beweging gegarandeerd op de bounce vloer tijdens deze kleine 4 minuten. Wat is een lichtelijk thugged out album nou zonder een ode aan drugs en dergelijke? ´Dont Do Drugs´ krijgt een cartoony feel door de grappige samples en de belachelijke rijms van Jemini. ´Medieval´ samen met Pharcyde is weer een fokkin sfeervol nummer over ridders, draken en jonkvrouwen (dat laatste is niet helemaal waar). Een anti-war nummer mag natuurlijk niet ontbreken, vandaar het lekker sarcastische ´Bush Boys´.

Sfeer op een album is voor mij persoonlijk net zo belangrijk als uhm.. andere belangrijke dingen op een album. En laat het met die sfeer op ´Ghetto Pop Life´ nou helemaal goed zitten! Als afsluiter een citaat van J-Zone over dit spetterende duo: ´If you told me these two had Britney spears buttnaked on a tour bus, I’d believe you. And you can bet that within a week of the Olsen Twins becoming legal, pimpin will be in effect. It’s like the Backstreet Boys visit the Evans house in the projects on “Good Times”. That’s my only analysis.

Terug

Control Panel
Inloggen
Nog geen lid? Meld je dan hier aan!
Laatste Reacties
Zoeken
Zoeken
Geavanceerd zoeken.