Door Stash

NAS - The Lost Tapes

Geschreven door Stash - 15-09-2002

Ok, ik geef het toe, ik heb hem gedownload, ik ondermijn de hele musicbusiness, shame on me!!! Maar het was zeker het downloaden waard. Zenuwachtig dubbelklikte ik op de gedownloade WinAmp Playlist en het feest kon beginnen. De eerste track van de ‘CD’ is Fetus, in deze track rapt Nas over z’n tijd in de baarmoeder en z’n eerste dagen. Het is een dope nummer en ik vind het een passende eerste track. De beat is rauw, dreigend en ‘gangstah’. Het refrein bestaat uit een sample uit Illmatic, ik kan er zo gauw niet op komen welke, volgens mij NY State Of Mind, maar dat weet ik niet zeker. Nas komt er met z’n layed back flow overheen Je kan zien dat het geen nieuwe nummers zijn maar bootlegs en nummers die (om voor mij onverklaarbare redenen) vorige albums niet hebben gehaald want is nog z’n oude stijl, nou ja, de stijl die hij voor het eerst bracht op het It was written album en persoonlijk vind ik die veel doper dan wat hij tegenwoordig brengt.
Maar goed, een lekker begin van een tot nog toe veelbelovende ehhh…playlist. Dan het tweede nummer Doo Rags, ahhhh, damn, die beat is zoooooo lekker, ik weet niet, maar ik dig dit nummer echt zwaar. Nas spit er relaxt overheen met z’n gebruikelijke wijsheden over ‘the wrong in the world’ en religie, het refreintje vind ik ook dope. Dit nummer is gewoon dope, krijg er bijna kippenvel van, de combinatie van de vocals en de samples in de beat, heerlijk. Op naar nummer drie, dit belooft wat. My Way is de titel van de volgende track, een beat valt in die eerst heel hyped lijkt te zijn maar uiteindelijk gewoon rustig blijkt te zijn. Nas vertelt hier een over dingen die hij heeft meegemaakt, hoe hij zichzelf heeft opgewerkt uit de ghetto en nu gewoon een richass muthafuckah is zeg maar. Het is lekkere track, maar ik weet niet, Nas heeft gewoon heel veel tracks gemaakt met dit onderwerp en ook al is het gewoon dope, toch begint het een beetje te ehhhh…ja vervelen ja. Desalniettemin is het een dope nummer, maar niet het dopeste nummer van de CD.
Het volgende nummer U Gotta Love, een sample van AZ uit Life’s a bitch als intro en als deel van het refrein. De beat is op zich aardig, maar die sample begint na een tijdje wel behoorlijk te storen. Het nummer is lekker en Nas komt er gewoon lekker overheen, tot nu toe zijn alle nummers gewoon dope, ook al heb ik af en toe wat aanmerkingen, maar je moet het zo zien dat het allemaal bovengemiddeld dope is en dat sommige tracks minder bovengemiddeld dope zijn dan tracks.
Dan een ‘bekende’ track, No Ideas Original, juist ja, die bonustrack van Stillmatic, maar dan met een andere beat. In het begin vond ik de beat minder dan die van de bonustrack, maar al snel kwam ik tot de conclusie dat deze beat veel beter bij het nummer past. Het is een dope track, maar ja, dat kan ik bij elke track wel zeggen, het is zeker niet de dopeste van het album maar toch zoveel doper dan de gemiddelde Hip-Hop track.
De volgende track is wederom een oude bekende, de andere bonustrack van Stillmatic; Everybodys Crazy. Volgens mij is dit wel dezelfde beat als die van de bonustrack, hij kwam in ieder geval heel bekend voor. Het is wederom een lekkere track, de beat vind ik niet zo denderend, maar zeker niet slecht. Ik weet nu al dat deze playlist meer dan eens WinAmp zal bezoeken, ik luister hem voor de tweede keer op het moment dat ik dit schrijf.
Blaze A 50 is de titel van de volgende track en om eerlijk te zijn denk ik dat deze track veel meer had kunnen zijn. Ik vind de beat niet zo goed passen en iets te druk of zo, hij stoort me een beetje. Nas verteld een spannend verhaaltje in deze track (whooee spannend!!!) in deze track en het verhaaltje is zeker leuk, alleen de beat vind ik irritant.
Nummer acht van de elf alweer; Purple. Dit is echt een super dope nummer, zeker 1 van mijn favorieten. De track gaat over dat het allemaal zo verschrikkelijk in de ‘hood’ is dat Nas maar stoned blijft om niet helemaal gek te worden (“I keep my state of mind colour Purple”). De beat is ook relaxt, al met al een lekkere track om vaker te draaien en lekker bij weg te dromen.
Nummer negen heeft een beetje een ziekelijke sfeer, een sfeer die ik duidelijk herken; het gevoel van ‘me against the world’. Drunk By Myself is de titel en Nas spit uit de positie dat hij dronken aan het rijden is in z’n auto en kwaad is op iedereen en zichzelf. Een goede track, maar je raak er wel een beetje gefreaked van.
Black Zombies is alweer de op één na laatste track van de ‘CD’ en heeft een duidelijke booschap. De beat is vet, je raakt er helemaal hyped van je gaat gelijk bouncen op je stoel (ik tenminste), maar de message is minder vrolijk. Dat zou je niet zeggen want zelfs het refrein is vrolijk, het is een refrein gezongen door de enige guest appereance op de hele CD en ik heb geen flauw idee wie het is. De track gaat over het feit dat de zwarte bevolking van Amerika zich al honderden jaren laat onderdrukken en dat maar eens afgelopen moet zijn. Het is één van de dopere tracks van het album.
De laatste track is Poppa Was A Player getiteld. De beat is relaxt, rustig en gewoon goed. Nas spit over z’n vader, over verschillende kanten die z’n vader had. Het refreintje is gezongen door Nas zelf en klinkt zeker niet slecht, het is echt zo’n refreintje dat blijft hangen. Al met al is het een dope track en op zich een goede afsluiter. Ik vind het één van de dopere tracks van het album maar niet van het niveau van Doo Rags of Purple, die tracks zijn gewoon de shit.
Als ik het album in één woord zou moeten samenvatten is dat woord: Dope. Illmatic is naar mijn mening nog altijd Nas z’n beste album (en wat mij betreft gewoon het beste Hip-Hop Album dat ik ken), mede door z’n beats, flow, lyrics en vooral stijl, maar Lost Tapes komt duidelijk op de tweede plaats, op enige afstand gevolgd door It Was Written en Stillmatic daarna en zo veranderd de hele review in één zin in een slappe vergelijking met een etappe van de Tour de France. Het is zeker een aanrader dus check die shit gewoon, want waarom deze tracks Nas z’n andere albums niet hebben gehaald is mij een compleet raadsel.

Tracks: 11
Speeltijd: 37,13 Minuten
Rating: 8,5
Beste Track(s): Doo Rags en Purple.
Extra: Het op Illmatic na beste album van Nas.

Terug

Control Panel
Inloggen
Nog geen lid? Meld je dan hier aan!
Laatste Reacties
Zoeken
Zoeken
Geavanceerd zoeken.