Door Unknown
Non Phixion and Q-Unique - Party Review
(Kleine kantlijn notitie van de schrijver: deze review is geschreven met een ernstig ontwrichte bounce nek.. eventuele journalistiek onverantwoorden aspecten in dit party verslag zijn daar volkomen aan te wijten.)
Oh, oh, oh, jongens wat verheugde ik mij op 19 oktober, de dag dat de Melkweg zou schudden op zijn fundementen. De verhalen van vorig jaar, toen Non Phixion als vooract van The Beatnuts zes keer harder rockde dan de hoofdact zelve, deden mij veel goeds vermoeden voor de taferelen die deze zondag plaats zouden gaan vinden. Twee uur in de trein, 1500 bedelende zwervers en een grote hoeveelheid McDonals voedsel later trad ik de Melkweg binnen. NON PHIXIOOOON BABY!!!
Een half uurtje nadat de deuren open gingen was de Melkweg al behoorlijk stampvol, dat de kaartjes uitverkocht waren was wel duidelijk. Geen acts in het voorprogramma, slechts een dj die het bekendere werk van o.a. Mobb Deep en Nas spinde. Moet er normaal gesproken een bom vallen, wil je een hip hop crowd een beetje in beweging krijgen (ja, ik overdrijf maar goed) afgelopen zondag werd een groot gedeelte van het publiek al compleet wild toen ´Shook Ones´ voorbij kwam. Ik vroeg me af wat dat moest geven als de heren uit New York zelf opkwamen..
De spanning werd er goed ingehouden door de hoofd act pas rond 22.30 op te laten komen (op de flyer en dergelijke stond 21.30). DJ Eclipse nam plaats achter de wheels of steel en de zaal werd gevraagd of ze klaar waren voor Non Phixion waarop menig head in de zaal zijn keel schraapte en een partijtje schreeuwgeweld opzette waar de zanger van Slipknot jaloers op zou zijn. De eerste paar tikken van ´The CIA Is Trying To Kill Me´ werden door de boxen de zaal in geblazen en als ik zou zeggen dat het publiek uit hun dak ging zou dat een understatement van jewelste zijn. Het leek meer op een pit van een punk optreden dan wat anders... nou ben ik niet vies van een beetje lomp gebounce, maar mensen die je in je rug gaan slaan en dergelijke vond ik toch weer net iets te. Het mocht de pret verder voor nog geen millimeter drukken want wat een fokkin ille show gaven deze jongens weg! De nodige tracks van hun debuut album, met als hoogtepunt ´Black Helicopters´, werden afgewisseld met ouder materiaal als ´I Shot Reagan´, ´Refuse To Lose´ etc. De enigste die lichtelijk tegen viel was Ill Bill, die nogal schor klonk en zijn stem lichtelijk kwijt was, maar dit werd ruimschoots goed gemaakt door de stuiterende energie bom die Sabacc Red heet. Damn, wat ontketend deze man een power op stage, een van de weinig mc´s die live nog doper klinkt dat op normale tracks! Tussen de nummers door vertelde Sabacc ons ook nog dat ze de hele tour al uitkeken naar Amsterdam omdat ze het als hun ´second home´ zagen. Nou vraag ik me af of ze dat niet in elke stad zullen verkondigen... maar goed, mede door het bekende groene goedje waar Amsterdam bekend omstaat geloof ik hem eigenlijk ook wel.
Na een dik half uur Non Phixion was het tijd voor de Arsonist die ze mee hadden genomen; Q-Unique! Over stuiterballen gesproken; ook Q was een grote brok spittende energie die over het podium op en neer vloog. Na wat losse verses van zijn oudere Arsonists materiaal bracht hij ook nog wat nieuw materiaal, dat ook op Uncle Howie Records uit zal komen, ten gehoor. Deze nieuwe tracks klonken ook erg goed. Sabac, Bill en Goretex kwamen nog voor een laatste keer terug de stage op, en het geheel werd afgesloten met een freestyle sessie van Q en Sabacc die bij mij een dikke glimlach op mn gezicht toverde.. erg ille shit!
Na een knusse overnachtig op de vloer van een studentenkamertje in Utrecht (thanks Bart!) besloten we maandag naar Fat Beats te gaan, waar Non Phixion ook nog langs zou droppen. Drie kwartier later dan gepland kwamen de drie de winkel binnen geslenterd, na het roken van een halve kilo sticky green (ruwe schatting). De energie die er gister vanaf spatte op stage was ingeruild voor tering stonede looks. Er werden wat gratis Uncle Howie Records samplers uitgedeeld (altijd leuke collecters item) en de heren waren nog net instaat om wat kriebeltjes op platen, cds, billen en dergelijke te zetten. Niet al te veel spektakel dus..
Al met al kan ik toch wel stellen dat ik nog nooit een performance heb gezien waar de crowd zo uit hun bol ging, en niet zonder reden! Deze shit was te doooooope!
Terug