Door Unknown

Party Review: Planet Rock 2003

Het is december, tering koud en dergelijke, tijd om het beursgebouw weer vol te proppen met hip hoppertjes! Planet Rock 2003 baby!

Voor het derde jaar op rij reisden we af naar E-Town, zoals Eindhoven door stoere tongen ook wel genoemd wordt, om dit jaar hopelijk net zo hard te bouncen als twee jaar geleden (vorig jaar viel nogal tegen, zoals velen wel weten). De line up was dit jaar behoorlijk ill, met grote namen als Raekwon, Pharoahe Monch en freestyle fenomeen Supernatural. Op het laatste moment werden er ook nog enkele Nederlandse acts toegevoegd, altijd leuk natuurlijk!

Normaal gesproken is er op de middag voor de main party nog altijd genoeg te doen in de Berenkuil, de hall of fame van Eindhoven, maar door die ontzettende kut regen was het een druip festijn van jewelste voor de moedige schrijvers die hun cans nog uberhaupt meegenomen hadden. In kunst gallerie Willy Schoots was een graffiti ´expositie´.. hoewel.. expositie is een groot woord voor drie schetsjes en vier piecejes aan een muur gehangen. Nou waren het wel schetsjes en dergelijke van legendes als Zephyr en Blade, dus het was de wandel door de regen wel waard.

Rond 6 uur gingen de deuren, de achteringang voor de pers om precies te zijn, open en kon het feest beginnen. Aan de set up van het podium en de standjes was niks veranderd tegenover vorig jaar, en dit stond dan allemaal ook prima. Achter het grote scherm kon je relax door wat kratjes platen spitten, shirtjes kopen of rustig een pilsje nuttigen, en voor het scherm was de party zone (min of meer). De spits werd afgebeten door J-Frenzy en Raw Skillz, het Nederlandse duo bekend (of niet echt maar dat zou nog wel eens kunnen komen) als Frontline. Lekker rauwe shit met DJ Krylon op de cuts en beats. Vooral Raw Skillz spitte erg energiek en probeerde het publiek, vrij tevergeefs, in een party stemming te krijgen. Op 20 december, als ik het goed onthouden heb, dropt hun debuut album en ik kan iedereen die van lekkere recht toe - recht aan rauwheid houd aanraden dat plaatje zeker te gaan checken!

Vrij snel na de opener werd de tweede act het podium opgesleept. Mystic Xperience en ROC waren twee, mij onbekende, Nederlandse MCs die het vrij leuk deden onder begeleiding van DJ Cut Nice. Mystic X vond ik persoonlijk wat doper, mede doordat ROC vrij slecht verstaanbaar was. Ook deze knakkers hadden een net nieuwe 12 inch uit en die werd uiteraard zwaar gepromoot. Deams en Supernatural hostte de avond en laatstgenoemde wist de crowd pas echt goed wakker te schudden. Damn, damn, damn, wat kan deze man freestylen. Na een accapella verse, ging het pas echt los toen Supernatural de Slick Rick in zichzelf naar boven liet komen. In een soort gespreks vorm speelde hij een conversatie na tussen hemzelf en Slick Rick, steeds wisselend van stem en flow, te fokkin dope!

Wat vooral opviel was dat de vaart er goed in werd gehouden; Supanat en Deams waren de stage nog niet af of de City Vs City Break Battles barstte al los. Onder andere breakers uit Chicago, Parijs, Utrecht en Stuttgart lieten het betere voetenwerk zien. Aangezien ik niet echt een expert op break gebied ben, kan ik er weinig meer over zeggen dan dat het er allemaal skillfull aan toe ging en dat er een dope battle sfeer hong. Sommige B-Boys liepen constant naar het midden van de stage en zo ontstond er op den duur bijna een kring op het podium; niet echt praktisch voor het publiek, maar gelukkig hadden de hosts dit vrij snel door en werden de breakers terug gedrongen.

De DJs tussendoor draaide veel klassiek materiaal, maar om Shook Ones 2 nou drie keer op een avond te draaien.. dat is iets te veel van het goede he? Maar ach, detail gezeik weer. Rond half 10, vrij vroeg eigenlijk, was het tijd voor de man voor wie velen afgereisd waren naar Eindhoven: Pharoahe Fuckin Monch!! Onder begeleiding van een zangeres en zanger (om het beestje maar een naam te geven) betrad de man uit Queens de stage in een veel te strak Led Zeppelin shirtje, een opvallende outfit voor een mc uit New York, dat moet gezegd worden. Twee nieuwe tracks kwamen langs, waaronder de als single gereleasde anti-war track ´Agent Orange´, maar voor de rest liet Pharoahe het publiek bouncen op ´Internal Affairs´ materiaal, in mijn ogen een goede zet. De achtergrond zangeres jengelde op sommige stukjes leuk mee, maar de zanger voegde vrij weinig toe naar mijn bescheiden mening. De sfeer zat er goed in, maar persoonlijk vind ik het Beursgebouw net een tikkeltje te breed en te hoog; een kleiner zaaltje brengt toch altijd een closere en dopere sfeer met zich mee. Halverwege kwam O.C. ook nog voor een kleine twee minuten de stage opgehuppeld, maar zo snel als de D.I.T.C. member de stage betrad, zo snel was hij ook weer pleitos.. vage shit. Na o.a. ´Queens´ en de bescheiden hit ´Oh No´, sloot Pharoahe tering hard bouncend af met de ultieme party track ´Simon Says´. Het publiek werd, niet zonder reden, vrij wild. Hoogtepunt van de avond, no doubt!

Nadat de party goed los gekomen was met Pharoahe was het weer tijd voor een freestyle van Supanat. Deze keer vroeg de self proclaimed freestyle champion (niet onterecht overigens) iedereen shit uit zn zakken te halen en de lucht in te houden, en je raad het al, hier ging hij dan over freestylen. Supanatural voegde zich tussen de crowd en voor een dikke vijf minuten (schat ik) lang freestylede hij als een fokkin rijm machine door over alles wat het publiek omhoog hield! Sfeer creatie ten top en de freestyle kunsten van deze mc werden zwaar gewaardeerd door de crowd. Dope shit! Breakers en MCs waren al ruim aan bod geweest en na de ille freestyle shit was het tijd voor de Dutch DMC DJ Battles. DJ Irrie ging naar huis met een gloednieuwe Digital Technics 1200 en zal Nederland representen tijdens de DMC World Championships!

Hoogtepunt van de avond Pharoahe Monch zei ik toch? Maar Raekwon dan? Ja.. helaas een stuk minder.. Met gemengde gevoelens keek ik toe hoe Raekwon klassiek materiaal van Cuban Linx en Enter opvoerde. Aan de ene kant zag ik de Wu Pionier, the Chef, de man die classic cds dropte, maar aan de andere kant zag ik lichtelijk vergane glorie, een mc die zijn beste tijd gehad heeft en optreed met platen met de vocals er al op. Vaag was ook dat Raekwon veel verses van andere gasten gewoon zelf spitte. De back up mc, geen idee wie het was, was eerder irritant dan hulpzaam. Maar hoh, wacht, stop, dit stuk wordt veel te negatief; het was zonder twijfel geweldig om the Chef tracks te zien droppen die voor mij, en zeker ook voor velen andere, de introductie tot underground hip hop geweest zijn. Luidkeels heb ik dan ook meegebrult met tracks als ´Ice Cream´, ´Rainy Days´ en ´Protect Your Neck´. Heel dope om een held als Raekwon live te zien, hoewel het niet de performace was waar ik op gehoopt had.

Aangezien ik weinig zin had om uren lang op station Eindhoven door te brengen besloot ik na Raekwon de trein richting home sweet home te pakken, in de veronderstelling dat alle dope shit wel geweest was. En dan kom je smiddags een keer met je brakke kop online, en lees je gvd dat Shabazz The Disciple nog geweest is!!! Balen, balen en nog eens balen.

Planet Rock 2003 was zeker wel een geslaagde avond, met zoals eerder al vermeld, als absoluut hoogtepunt Pharoahe Monch! Volgend jaar weer, no doubt about that!

Terug

Control Panel
Inloggen
Nog geen lid? Meld je dan hier aan!
Laatste Reacties
Zoeken
Zoeken
Geavanceerd zoeken.