Door Apendix

Wu-Tang Clan - Iron Flag

Geschreven door Apendix - 23-12-2001

17 december, ik loop nietsvermoedend mijn favoriete platenwinkel binnen. Ik kijk argwanend om me heen, ik had al de hele tijd het gevoel dat hier iets vreemds aan de hand was….. Mijn hand glijdt in mijn binnenzak naar mijn Zwitserse zakmesje, aan de achterkant van de zaak staat een blanke onbekende met twee koptelefoons op zijn hoofd vreemde bewegingen te maken, de winkelier kijkt geirriteerd op, wat voert die vent in zijn schild?? Langzaam besluip ik de blanke onbekende tot ik vlak achter hem sta, mijn hand nog steeds rustend op mijn Zwitserse zakmesje. Dan plots maakt hij een wilde beweging naar achteren, ik kan nog net op tijd achter een platendoos springen tot ik ineens zie wat hij voor zich heeft liggen: het hoesje van de nieuwe Wu-Tang CD!!! Licht beschaamd sta ik weer op, klop mijn kleren af en vraag vriendelijk aan de winkelier of hij nog een exemplaar heeft om te beluisteren. Ik knik mijn hoofd even als ik langs de blanke onbekende loop om mijn excuses aan te bieden, en krijg als antwoord een hevige headbangsessie die mij deed denken aan de keer dat ik per ongeluk een AC/DC concert was binnengelopen. Maar ter zake dan, uiteraard heb ik na het beluisteren de CD aangeschaft en heb hem nu vers in de speler zitten om hem eens goed onder de loep te nemen. De sticker op de hoes belooft in ieder geval al veel goeds: “The Wu is Back….”. We gaan het zien!
Het album begint gelijk al met een relaxte intro, een belgeluidje over een laid-back beat waar RZA een introverse op dropt. Dan gaat de beat plots over in een hoger tempo en komt er een trompetloop in. “In The Hood” wordt geopend door Masta Killa, mwah, digte zijn stem niet echt bij deze beat. Dan neemt Inspectah Deck over en hoe! Gewoon megadope spit. Streetlife (dacht ik) sluit de track dan weer op een wat lager niveau af. Wat heel erg opvalt aan deze track, en dat zet meteen de toon voor het hele album, is dat er een veel meer fonky sound aan zit dan dat we van de Wu gewend zijn, en ik dig het zeker! Dope opener voor het album. Oei, dan komt “Rules” erin zetten. Weer hele fonky beat en wederom een trompetloop, een wat rustiger tempo als “In The Hood” maar ik vond deze beter klinken. Vooral het refreintje met klassieke Wu-lines is echt heel dope! Ghostface opent de track met een paar nu al klassieke lines. En fuck zeg, wat komt Inspectah Deck weer vetjes! Hij bounced superfonky over de beat heen. Dan een spit van iemand die ik effe niet kon plaatsen, maar hij komt wel aardig en Streetlife daarna idem. Raekwon komt ook heel ernstig gevolgd door Method Man, ook niks dan liefde voor zijn spit. Vooral zijn tweede gedeelte is echt heel relaxed. Damn wat een nummer!!! DAMN!!! Totaal nieuwe stijl en I love it! Productie komt van Mathematics by the way. Dan komt nummer 3, “Chrome Weels”. Weer die fonky sound, alleen toch met een rauwe sound eraan door de sample die gebruikt wordt. Die sample is trouwens echt geniaal, RZA die bespeelt de beat fantastisch met veel volumeverschillen in de sample en rare achtergrondgeluidjes erbij, dit is gewoon werk van een producer die meer dan geniaal is. De track opent met 12 O’clock, geen idee wie de fok dit is en ook geen idee waarom de fok hij gebruikt wordt op deze track. Wacke spit, RZA komt daarna wel heel dope, Raekwon heeft tussendoor een paar lines en Prodical sluit aardig dope af.
Dan eigenlijk het enige nummer van de CD die ik niet dig, “Soul Power”. Het is heel knap geproduceerd en ook de spits van Raekwon, Ghostface, Masta Killa en U-God zijn heel goed te doen, alleen ik dig de beat gewoon niet. Hele vreemde sound, kan het niet uitleggen maar de funk is er hier in ieder geval helemaal uit. Ook het refreintje van Flavor Flav en U-God is heel irritant. Snel door naar “Uzi”, ook wel bekend onder “Pinky Ring”. Yes!YES!! DIT IS DE SHIT!!! Weer superfonky drums met een nog superfonkyer (bestaat dat??) trompetloopje er doorheen. De hele Wu schijnt op deze track, maar ik moet wel even speciaal de verse van Deck vermelden. Niet dat zijn lyrics zo hoogstaand zijn, maar hij bounced ZO dope over de beat heen!!!!! FUCK ZEG!!! Die flow gaat maar door en door, ik heb zijn spit alleen al zeker 10 keer teruggespoeld. GZA ript de track ook helemaal aan flarden, dat zijn ook meteen de twee emcees die zich duidelijk van de anderen onderscheiden op deze CD. De anderen komen natuurlijk ook superdope over de hele CD (hoewel Masta Killa mij wel wat tegenviel), maar elke beat die zij betasten verandert gelijk in platina. Ik kijk dan ook erg uit naar hun twee solo’s! Gaan we verder naar track 6, “One Of These Days”. Een producer die voor mij onbekend is, Nick Loftin, heeft zich toegelegd op het maken van deze beat. Ik mis de typische sound van deze CD die ik op de andere nummers hoorde dan ook een beetje, maar het is zeker een hele vette productie met een gouden randje eromheen. Weer een trompetloop die het nummer domineert, en WEER Inspectah Deck die de track volledig ript. Raekwon komt daarna ook heel ernstig, en U-God moet je gewoon diggen. Als je hem niet digt zuigt deze spit ook, maar ik kon deze zeker wel voelen. Wel een van de mindere nummers van de CD, maar nog steeds heel hoog niveau.
Wat bij “Ya’ll Been Warned” meteen opvalt is dat de hele Wu mag schijnen op deze track, en alleen U-God ontbreekt. Hmmmm, ik heb altijd al een beetje het idee gehad dat hij een beetje buiten de groep valt, en dit bevestigd dat dan ook weer. Voor zijn eerste album wilde RZA ook aanvankelijk geen beats maken, en uiteindelijk heeft hij er toch eentje voor hem in elkaar geflanseld. Maar de kwaliteit was niet echt om over naar huis te schrijven, ik ben benieuwd hoe dat gaat met het nieuwe U-God album. Ik kan nu natuurlijk ook gruwelijk uit mijn nek lullen, maar zo’n idee heb ik gewoon een beetje. Maar de track dus, een lekkere rauwe productie van Trumaster, en elke Wu-member (behalve U-God dan) doet zijn eigen ding en van hoge kwaliteit. Deze track deed me ernstig denken aan “Protect Ya Neck (The Jump Off)”, alleen een wat trager tempo. Zeker dope track dus! Dan krijgen we met “Babies” een hele laid-back RZA productie (let vooral op het huilerige saxofoontje op de achtergrond wat er een paar keer in komt zetten,dope!) met zijn typische ‘achtergrondgeluidjes’ stijl (ummm….weet niet hoe ik RZA’s stijl anders zou moeten verwoorden). Ghostface en Raekwon leggen hele dope spits over deze beat, maar GZA digte ik het meest op deze beat. Wat een relaxte verse weer!
Whoa! What the fuck gebeurt er nu dan! Ik heb vier boxen staan hier, en de beat van “Radioactive (four assasins)”gaat van voor naar achter, dan verplaatst hij zich weer naar links om plotseling aan mijn rechterkant weer op te duiken. GODDAM!! Deze shit moet je niet luisteren als je stoned bent want dan word je gek! Damn, wat een rauwe productie weer van RZA met een soort van industriegeluiden die de hele beat overheersen. GZA houdt het niveau ook op deze track weer hoog. Dan komt Raekwon de track aan flarden rippen en ook Method Man komt heel ernstig over deze beat. Masta Killa sluit deze track af en doet dat zoals het moet, hij doet zeker niet onder voor de anderen hier. “Back In The Game” is een Trackmasters productie met een geniale pianoloop! Heel rustige beat die gewoon lekker je hoofd laat boppen. Inspectah Deck komt weer heel dope, Method Man geeft daar een goed vervolg aan. GZA komt dope, Raekwon opent met een van zijn klassieke lines (uit Rainy Dayz) en heeft een hele dope spit. Daarna komt Ghostface de track afsluiten en doet dat goed! Alleen het refreintje van Ron Isley vond ik een minputje aan dit nummer.
Dan een nummer dat zo op Only Built 4 Cuban Linx had kunnen staan. “Iron Flag” heeft echt die typische rauwe Wu-sound met dope strings die de hele beat begeleiden. Raekwon opent de track heel dope, gevolgd door Masta Killa die ook een nice verse neerlegt. Inspectah Deck doet zijn gewoonlijke ding weer, die gast zou opgepakt moeten worden! Hoeveel beats hij op deze CD al niet uitgemoord heeft….. Dan na 3 minuten is er een plotselinge break in het nummer en komt er een hele andere beat in. Echt SUPERRAUW!!! Damn, ik denk de rauwste Wu-beat die ik heb gehoord! Ghostface, RZA, Masta Killa, Raekwon en U-God leggen er superdope spits overheen. Vooral die rauwe stem er de hele tijd doorheen geeft de beat nog een extra rauwe sound. Dopedopedope! Dan het laaste officiele nummer, “Dashing (reasons)”. De fonky stijl van de eerste vijf nummers wordt hier weer teruggepakt en maakt dit weer een hele relaxte beat! Vooral dat hoge fluitje steeds, man wat is die RZA geniaal! Leuk refreintje van Inspectah Deck wat de hele dag in je hoofd blijft rondspoken, en tsja…. Dit is een solotrack van Deck en GZA, dus wat moet ik nog over de spits zeggen?? FUCK!!! WAAAAH!!! Die bounce van Deck!!! En hoe GZA het daarna overneemt….. Dit is Wu zoals de Wu moet zijn! Het eindigt met weer een kung-fu sample (net zoals het begin van de CD) en daarna komt het bonusnummer “The W” erin zetten. De beat en het refrein kennen we al van de CD met de zelfde naam, maar dit keer spit de Wu ook echt over deze beat heen. Masta Killa, Method Man, U-God en Raekwon leggen allemaal dope verses neer. In het refreintje hoor je steeds een grappig viooltje, geeft een beetje chaotisch effect aan de beat, digte ik heel erg!Ja en dan kunnen we denk ik wel met recht zeggen dat de Wu teruggekeerd is! Klassiek vind ik deze shit nog net niet, maar het komt heel aardig in de buurt. Vooral die nieuwe Wu-sound die RZA erin gegooid heeft op een paar nummers was echt heel dope! Ik hoop dat ik die fonky beats ook op de volgende solo’s ga tegenkomen, dan twijfel ik er niet aan dat de Wu weer een gouden tijdperk tegemoet gaat.

Aantal nummers: 13
Speelduur: 59 minuten
Beste Track: Aargh, dit is te moeilijk…. Ik ga toch voor “Rules”. Vooral door de spits van Inspectah Deck en Method Man.
Rating: 9+

Terug

Control Panel
Inloggen
Nog geen lid? Meld je dan hier aan!
Laatste Reacties
Zoeken
Zoeken
Geavanceerd zoeken.