Door Apendix

X-Ecutioners

Geschreven door Apendix - 30-03-2002

Jawel! Het heeft lang geduurd maar ik loop vanmiddag de platenwinkel binnen en ik zie tot mijn grote verbazing de X-ecutioners liggen! De laatste keer dat ik zo verheugd naar iets heb uitgekeken was dat mijn vriendin zei dat we binnenkort sex zouden hebben twee jaar geleden, dus ze kunnen er maar beter voor zorgen dat deze shit niet tegen gaat vallen. De eerste CD van hen was in ieder geval mad dope, en degenen die hem gecheckt hebben zullen dat ook kunnen beamen. Sowieso is deze CD al waard om te checken door de mixen die ze erin hebben zitten, ze horen zonder twijfel thuis in het rijtje van de beste hiphopdj’s die de muziek ooit gekend heeft. Twee weken geleden in de Melkweg hebben ze dat maar weer eens laten zien, ze kunnen niet alleen dope inmixen, ze maken er gewoon een hele show van. Het zijn vier scratchende acrobaten achter de draaitafels, handen, voeten, gezicht, alles wat ze kunnen gebruiken om het er mooi uit te laten zien, dat gebruiken ze ook. Kan ik met deze CD misschien nog even terug naar die avond in de Melkweg? Kan ik me weer even wanen in de bijna extasische sfeer waarin ik toen verkeerde? Laat ik het maar snel uitchecken want ik kan niet wachten om die CD eindelijk in de lade te pleuren.
Zoals te verwachten een scratch-intro van de X-ecutioners. Over een lekkere duistere beat met een zware pianosample worden bekende lines van rappers gescratcht, klinkt lekker! Ik zie vaag alweer beelden verschijnen van Roc Raida die met zijn neus nog een goed uitgevoerde scratch weet te maken….. Dan gaat het meteen door in “XL”, een nummer helemaal gemaakt door The Large Professor. Zijn productieskills zijn natuurlijk alom bekend, een heerlijk gitaartje laat de beat lekker vloeien, en tot mijn grote verbazing hoor ik een dope rap van XL! De flow is gewoon heel lekker, wat wel een beetje ten koste gaat van de lyrics maar het klinkt goed. De X-ecutioners hebben de track mad afgemixt door een paar mooie melo-scratches in het midden (nieuw melodietje maken door alleen maar te scratchen met het oude melodietje, weet niet of het zo heet though…) en wat stemscratches erdoorheen, klinkt in ieder geval dope deze track! Het volgende nummer, de naam zegt het eigenlijk al: “X-ecutioners Scratch”. Het begint met een standaard old-school beat waar ze een paar mooie scratches overheen leggen, die overvloeit in een andere beat om dan na een half minuutje weer terug te komen. Damn dit is echt mixen op heel hoog niveau! Vooral de melodieën die ze door de scratches kunnen maken zijn echt masterlijk om te horen, de gescratchte stemmen leiden goed de aandacht van de beat een beetje af om de track nog wat interessanter te maken. Het volgende nummer, “A Journey Into Sound”, is met de beatboxer Kenny Muhammed. Het begint met een up-tempo beat, die weer overgaat in een lower tempo om plots te ontploffen in weer een andere beat, begeleid door de beatbox van Kenny. De melo-scratches zijn geniaal hier, en ook de beatbox is de moeite van het horen zeker waard. Dope van deze track is dat hij super is afgemixt, elke beat blijft niet langer dan een minuutje of korter hangen om weer overgenomen te worden door de andere. Na het horen van deze track worden de flashbacks van de Melkweg al steeds duidelijker! Een skit daarna, waar twee dope beats opstaan die afgewisseld worden door wat geouwehoer van een paar negers met het veellulweinigzegsyndroom. “3 Boroughs” heet het volgende nummer, damn wat een heerlijke beat! Een lichte up-tempo beat wordt in anderhalve minuut compleet uit elkaar geript door de X-ecutioners. Dope scratches, eigenlijk weinig meer over te melden.
JAAAAAwel, een nummer dat ik al kende dan, “Let It Bang” in samenwerking met MOP. Goddam deze track is het bewijs dat er een God bestaat! De naam van het nummer zegt alles al, een heeeeeeeeeerlijke party-banger met zieke flows van de twee MOP’ers. Deze shit gaat echt heel ver, als je Ante Up al digte ga je op deze track helemaal flippen! Keiharde gitaren geven de diepe bass extra kracht en maken mijn hoofd tot een groot mentaal slagveld dat alleen nog maar erger gemaakt wordt door de fantastische scratches die er weer doorheen zitten. WAAAH wat is dit lekker! Zonder enige twijfel het beste wat MOP ooit gedaan heeft op een beat. En dit is ook meteen een bewijs dat de X-ecutioners wel degelijk ook zelf dope beats in elkaar kunnen zetten. Gaat het verder met “X-ecutioners Theme Song”. Dan the Automator heeft een vette beat in elkaar geknutseld die de X-ecutioners he-le-maal uit zijn geheel rippen. Geweldig dit! Vooral wat de X-ecutioners op het einde doen van dit nummer is niet meer te volgen…… alleen door een vette scratch staat er opeens een hele nieuwe, zieke beat op! Niet te volgen die gasten! “Feel The Bass” heet het volgende nummer. De namen van alle nummers zeggen het eigenlijk al, een diepe bassline op een snelle beat die weer geript wordt door de X-ecutioners. Er zitten weer echt een paar pareltjes van scratches tussen hier. Weer een vrij irritante skit die mij alleen amar uit de party-mood haalt, gelukkig staat er nog wel een vette beat met een paar nog vettere scratches overheen, anders was dit weer een skippertje geweest. Hmmmm……. ik had het al eerder gezien maar nu ben ik toch wel een beetje bang om het volgende nummer te doen….. Achter op het hoesje staat: “It’s Goin Down” – featuring Mike Shinoda and Mr.Hahn of Linkin Park. Linkin Park??? Jaah, Linkin Park. Op Let it Bang was al wel een rock-invloed maar dit had ik toch niet verwacht. Voorzichtig druk ik op play, mij voorbereidend op een hels gitarengebeuk dat er voor zorgt dat ik de komende drie weken met een gehoorapparaat moet lopen. En jawel, het begint met een paar harde chaotische gitaren waar al snel een keiharde Limp Bizkit achtige rock/hiphop beat bijkomt. Laat ik als eerste zeggen dat die rapper van Linkin Park errrug dope uit de hoek komt, zijn lyrics gaan dieper dan de meeste rappers kunnen en ook de flow is erg dope, dat zit in ieder geval wel goed. En de beat….. ik digte het eigenlijk wel, in het begin stond ik er een beetje afwijzend tegenover maar het klinkt gewoon lekker in de oren en ik kan mijn hoofd toch echt niet stilhouden, that’s what it’s all about toh! De scratches lijken me overbodig te vermelden, zijn altijd wel dope.
Nounou, na zoveel geweld wil ik toch wel effe iets relaxters horen…. Het volgende nummer, “Premiers X-ecution”, is geproduceerd door, jawel, DJ Premier! De beat is erg laid-back, vooral als je het vergelijkt met de rest van het album, en klinkt zeker vetjes. Vooral hoe die beat van een duistere sound steeds overgaat in een vrolijke bounce-beat is prachtig gedaan. De scratches van Premo en de X’s zijn vanzelfsprekend te dope voor woorden. Premo zijn scratch kan je er zo uithalen door zijn herkenbare stijl, en it’s all good! Hmmm ik zit nu net effe na te denken en volgens mij heb ik nog geen negatief woord gezegd over de hele fucking CD…… Schiet me zo gauw eigenlijk ook niks te boven, we gaan gewoon verder met “The X (Y’all Know The Name)”, met Pharoahe Monch, Xzibit, Inspectah Deck en Mad Skillz. Nuff said toch? De beat van de X’s vond ik eerlijk gezegd wat tegenvallen, hij deed me erg denken aan Simon Says van Pharoahe Monch, alleen dan een tikkie minder hard en ook minder dope. Maar met zulke rappers op een track hoef ik me daar geen zorgen over te maken. Pharoahe Monch komt eerst met een prachtig dope spit, vet rijmschema, lyrics, helemaal goed. Xzibit daarna komt erg dope, maar omringd door zoveel skills staat hij toch een beetje in de schaduw van deze track. Inspectah Deck ript daarna de hele beat aan stukken, wat een rijmschema’s heeft die gast toch altijd, bravo! Mad Skillz heeft wat leuke punches alleen zijn flow bracht weinig speciaals waar de andere drie dat wel brachten. Jammer dat het maar korte spits zijn want deze shit is echt mad! Verder naar nummer 14, “Genius of Love 2002” met Biz Markie en Tom Tom Club (?). Laat ik alvast beginnen met zeggen dat ik de beat totaal niet digte. Hij zit erg chaotisch in elkaar en klinkt gewoon niet goed, het vrouwenstemmetje dat wat probeert te zingen helpt deze track ook al niet, hoogstens naar de klote. Biz Markie lult wat onzin op de track, CMON EVERYBODY LETS PARTY!!! Jah ok, dat maak ik nog altijd wel zelf uit. Alleen de scratches houden dit nummer nog vaag in leven.
Jammer, toch een tegenvaller op de CD. Snel naar “Choppin’ Things Up”. Weer een track met een naam die alles zegt, de hele beat wordt weer uit zijn geheel geript door de X-ecutioners. De melo-scratches zijn weer mooi hier en er zit genoeg variatie in de beats om je oor aan de boxen gekluisterd te houden. De beat gaat vrijwel vlekkeloos over in de beat voor het volgende nummer, “B-Boy Punk Rock 2001” met Everlast. Emmm jah, de naam is niet veelbelovend maar gelukkig valt deze niet tegen. Everlast dropt verrassend dope lyrics en komt met een lekkere flow. De beat is weer ernstig en duidelijk op de stem van Everlast gemaakt. Vrij laid-back met toch dat bouncy gevoel eraan, een pareltje weer. Dan een onboeiende skit die meteen weg mag en dan nummer 18, “Play That Beat”. Oww wat een bouncende beat komt er dan geblazen! Fatman Scoop schreeuwt de track bij elkaar zoals normaal, maar in samenwerking met de scratches van de X-ecutioners klinkt dit echt heel ernstig! Nee fuck dit, wat gaan ze hier ver…… Hier zitten zeker de ergste scratches tussen die ik ooit gehoord heb, geweldig wat ze allemaal met die draaitafels kunnen! Nummer 19 dan, “Dramacyde” met Kool G Rap en Big Pun. Een sterke, beetje agressieve beat met een sample erin die een beetje aan Eye of the Tiger doet denken. Kool G Rap opent de track dope, flow is aight en de lyrics zijn erg dope. De eerste spit van Big Pun valt zwaar tegen maar de rest van de track wordt erg vetjes gevuld door de twee rappers. Dan komt er met “X-ecution of a Bumrush” echt een van de dopeste beats die ik ooit heb gehoord inzetten, van The Beat Junkies. Hij wordt heerlijk afgewisseld door andere beatjes maar de hoofdbeat blijf je erin terugherkennen, waah wat is goede muziek toch lekker! Dan is er nog een bonustrack, een remix van “Play That Beat”. Dit keer een soort van salsa/hiphopbeat, klinkt heel erg grappig, vooral met de snelle scratches van de X-ecutioners ertussen. Gewoon lekker om te luisteren, maar weinig echt speciaals en niet mijn stijl.
Yes dan is de tijd van het eindoordeel aangebroken….. Wat me heel erg opviel is dat ik eigenlijk niks heb gehoord van hen van hetzelfde niveau als dat ze in de Melkweg lieten zien. Als je bijvoorbeeld zag wat ze allemaal met de beat van Peaches & Cream konden doen, dat was bijna niet menselijk meer. Dit was dan een kleine tegenvaller, maar op dat na, Genius of Love 2002 en de paar slechte skits heb ik zeker van deze CD genoten! Er stonden scratches op die je gewoon niet meer kan volgen zo geniaal. Ik kan in ieder geval weer lekker reminiscen over dat ene, zieke optreden van hen…… Nogmaals iedereen die het gemist heeft: shame on you! Dit was pure hiphop op het hoogste niveau, net als deze CD.

Aantal tracks: 21
Speelduur: 68 minuten
Beste track: Let It Bang
Rating: 9,5

Terug

Control Panel
Inloggen
Nog geen lid? Meld je dan hier aan!
Laatste Reacties
Zoeken
Zoeken
Geavanceerd zoeken.